top of page
  • Can Kalamata

Pavyon Oteli

Sakınırken eski hayaletlerin pençesinden

Bir garında Ankara’nın, son bir selam verdim.

Elveda dedim mantığıma, sarı küskün ışıklar altında

Üfledim geçmişin tozlu raflarını

Issız vücuduma söz geçiremedim sisin şehrinde

Ve buldum soluğu bir pavyon otelinde.

Yüzümde izi kalmış iğrenç makyajın,

Çınlıyor camı devrilmiş şişelerin

Kulağımda silinmeyen bir musiki,

Duyulur her şey bu pavyon otelinde

Saklayamaz ince duvarlar şehvetin sesini

Bir misafirdir artık başkent ayazı

Hiçbir yatak evimde hissettirmeyecek beni

Gözlerime balıklar dolacak maviyi özlediğimde

Anlamı bile kalmayacak arkada bıraktıklarımın

Bir gece yolcu olursan pavyon oteline,

Pişman olursun kaygılarını terk ettiğine.


Can Kalamata

Comments


bottom of page