top of page
  • Rabia Demir

Kendimi İzliyorum

Çerçevede ki fotoğrafa bakıyorum Yıkılmış şehre, kaybolmuş insanlara

Bir ressamın resmine bakıyorum Yerdeki yıldızlara, gökteki ruhlara.


Bir sessiz kaptanın gemisine bakıyorum Fırtına ve dalgalara esir düşmüşler

Bir öğretmenin öğrecisine bakıyorum Dalgın ve solgun bu öğrencilere.


Uçan kırmızı bir balona bakıyorum Arkasında göz yaşları bırakan balona

Koca bir yalnızlığa bakıyorum Sessizce koca bir boşluğa adeta.


İşte aynanın karşısında ki o kişiye bakıyorum Bir çift göze ve aklından geçen o düşüncelere

İşte o karanlıkta kalmış kalbime akıyorum Çiçekleri solmuş, hiçbir şey hissetmeyen kalbe...


Rabia Demir

Comments


bottom of page